انتخاب کفش مناسب
شاید تصور کنیم اگر شماره کفش درست باشد، انتخابمان هم درست است، اما فرم و عرض پا به‌اندازه طول آن اهمیت دارد. حتی دو پای یک نفر ممکن است دقیقاً هم‌اندازه نباشند. به همین دلیل بهتر است کفش را متناسب با پای بزرگ‌تر انتخاب کنید. یک آزمایش ساده هم وجود دارد: کفی کفش را بیرون بیاورید و روی آن بایستید،اگر بخشی از پنجه از کناره‌های کفی بیرون می‌زند، احتمالاً کفش برای پای شما باریک است.
عصرها کفش بخرید؛ نه اول صبح
پا در طول روز و با ایستادن، راه‌رفتن و فعالیت کمی بزرگ‌تر و پهن‌تر می‌شود. به همین دلیل کفشی که صبح کاملاً مناسب به نظر می‌رسد ممکن است چند ساعت بعد تنگ شود. امتحان کردن کفش در ساعات پایانی روز، تصویر واقعی‌تری از اندازه‌ای می‌دهد که پا هنگام فعالیت به آن نیاز دارد.
انگشتان پا به فضای خالی نیاز دارند
جلوی کفش نباید دقیقاً به بلندترین انگشت برسد. برای کفش روزمره و پیاده‌روی، وجود حدود یک سانتی‌متر فضای آزاد در جلوی بلندترین انگشت کمک می‌کند پا هنگام حرکت و کمی افزایش حجم، فضای کافی داشته باشد. پنجه کفش نیز باید اجازه دهد انگشتان بدون فشردگی کنار یکدیگر قرار بگیرند.
کفش خوب قرار نیست بعداً راحت شود
جمله «چند روز بپوش، جا باز می‌کند» همیشه توصیه خوبی نیست. منابع پزشکی توصیه می‌کنند کفشی را انتخاب کنید که از همان زمان امتحان کردن، مناسب و راحت باشد. فشار، ساییدگی یا نقطه دردناک در فروشگاه را نباید با امید به جا باز کردن کفش نادیده گرفت.
انعطاف بیشتر همیشه بهتر نیست
برای کفش پیاده‌روی، انعطاف باید بیشتر در محلی اتفاق بیفتد که پا هنگام قدم برداشتن خم می‌شود؛ یعنی ناحیه جلویی و پنجه پا. بنابراین نرم بودن کل کفش به‌تنهایی نشانه کیفیت نیست. می‌توانید کفش را از پنجه و پاشنه بگیرید و خم کنید؛ کفش مناسب پیاده‌روی باید در ناحیه جلوی پا امکان خم‌شدن مناسبی داشته باشد.